Ενα πρωινό στο Αttica!

Εκείνο το μεσημέρι η νεαρά κυρία βγήκε από τη νεόχτιστη μεζονέτα- κάπου στα σύνορα Χαλανδρίου και Νέου Ψυχικού - καλοχτενισμένη, στην πένα ντυμένη, όλο φρεσκάδα και ομορφάδα.
Καβάλησε το ακριβό γερμανικό αυτοκίνητο που της χάρισε στα γενέθλιά της ο γαλαντόμος εργολάβος σύζυγός της και άρχισε να κατηφορίζει την οδό Μεσογείων.
Ηλιόλουστη η μέρα, το ραδιόφωνο έπαιζε κάτι χαζοτράγουδα και εκείνη χαρούμενη και αεράτη πήγαινε για ψώνια.
Είχε επιθυμία μεγάλη να τσακίσει την πιστωτική, να σηκώσει όλο το Αttica, είχε από μέρες δει τις καινούργιες τσάντες και δεν κρατιόταν. Χωρίς πολλά εμπόδια στον δρόμο κατέληξε γρήγορα στο πάρκινγκ της οδού Ζαλοκώστα, έκανε ένα πέρασμα από τη Βαλαωρίτου για να δει και κυρίως για να τη δουν, κατέβηκε την οδό Αμερικής και πέρασε απέναντι.
Μπήκε στο πολυώροφο ανακαινισμένο κτίριο και άρχισε να απολαμβάνει αγαθά και ατμόσφαιρα. Οντως η διάθεσή της ήταν υπερκαταναλωτική· το φύσαγε άλλωστε το χρήμα, ο Γιώργος είχε χτίσει τελευταία και μοσχοπουλήσει κάμποσες μεζονέτες και έτσι δεν υπήρχε θέμα. Πήρε το ένα, πήρε το άλλο, ήθελε να τα αγοράσει όλα. Ηταν ασυγκράτητη εκείνη τη μέρα.
Κουράστηκε κάποια στιγμή και κατά σύμπτωση χτύπησε το τηλέφωνο. Ηταν η Μαίρη, η φιλενάδα της, που κατά τύχη βρισκόταν στο κέντρο και είχε ξεμείνει από παρέα.
Χωρίς δισταγμό την προσκάλεσε για φαγητό και είπαν να πάνε απέναντι στο «Ρlaza», που ήταν τότε στις δόξες του. Κουτσομπολέψανε, φάγανε, ήπιανε, πληρώσανε και εκεί έναν σκασμό λεφτά και κατά τις τέσσερις φύγανε ικανοποιημένες.
Τη θυμόταν εκείνη την ανοιξιάτικη μέρα του 2007. Δεν την ξεχνούσε. Και δικαίως, αφού από τότε τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ο Γιώργος είχε δυσκολίες, οι μεζονέτες δεν έβρισκαν αγοραστές, οι πελάτες έγιναν δύσκολοι και απαιτητικοί, η κατάσταση μήναμήνα χειροτέρευε. Το 2008 έγινε χειρότερη και το 2009 οι μεζονέτες ήταν απούλητες, οι τράπεζες πιεστικές, οι εισπρακτικές ούρλιαζαν κάθε πρωί μέσα στο αφτί της για τις δόσεις των καρτών, είχε γίνει η ζωή της μια φρίκη.
Ο Γιώργος με τον καιρό έγινε δύστροπος, της φώναζε, κάποια στιγμή πούλησε το αυτοκίνητο, δεν της έδινε χρήματα. Και εφέτος το φθινόπωρο δεν άντεξε το χάλι, τον παράτησε και πήγε στη μάνα της στην Πετρούπολη.
Τρία χρόνια μετά, στριμωγμένη στο λεωφορείο μέχρι να βρει τη στάση του μετρό για να πάει στο κέντρο να συναντήσει τη Μαίρη για καμιά δουλειά, δεν πίστευε αυτό που της συνέβαινε. Θυμόταν εκείνο το πρωινό στο Αttica και δεν μπορούσε να χωνέψει πώς πήγαν όλα τόσο στραβά.

Αλήθειες και ψέμματα για το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας

Οι έχοντες λίγο μυαλό και γνωρίζοντες αρκετά οικονομικά, έλεγαν από τον περασμένο Μάιο, όταν η Ελλάδα μπήκε στο μηχανισμό διάσωσης και τέθηκε παράλληλα υπό την επιτηρηση της τρόικας, ότι "το πραγματικό μας πρόβλημα δεν είναι πως θα αποπληρώσουμε τα 110 δισ ευρώ του δανείου. Σιγά τα ωά.
Το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε με τα 360 δισ του χρέους, όταν τελειώσει η εφαρμογή του Μνημονίου". Ολον αυτόν τον καιρό, λοιπόν, αυτός ήταν ο γρίφος που έπρεπε να λυθεί και προς τα εκεί προσανατολίζονταν όσοι ήξεραν το πρόβλημα σε όλο του το βάθος.
Κι όντως, από την πρώτη στιγμή, η πιο ρεαλιστική λύση ήταν αυτή που έλεγε: Αντί να ζητάμε επιμήκυνση για την αποπληρωμή του δανείου, ας ζητήσουμε επιμήκυνση για την τακτοποίηση του χρέους, συνολικά. Κι αυτή την πρόσκληση θα απευθύνει η Αθήνα, με τη συγκατάθεση των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον.
Προσοχή: Δεν τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους. Απλώς, επικήκυνσης του. Σε βάθος χρόνου, και η Ελλάδα θα διευκολυνθεί και οι πιστωτές της θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. Ιδιαίτερα μάλιστα αν κάνουν και καμία υποχώρηση στο επιτόκιο, τότε τα πράγματα θα είναι ασφαλώς καλύτερα για όλους.
Αυτό λοιπόν είναι το σχέδιο κι αυτό θα είναι το αίτημα που θα υποβληθεί κάποια στιγμή, όταν οι συνθήκες ωριμάσουν.
Εως τότε, καλά Χριστούγεννα...

Η λευκή απεργία Ρέστη φέρνει λουκέτο στο «Βήμα Fm»

Πριν προλάβει να στεγνώσει η μελάνι από το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της στήλης, σχετικά με τις σκέψεις που κάνει ο Ρέστης, να αποχωρήσει από τα Media του ΔΟΛ. Ο εφοπλιστής, αιφνιδιάζοντας τον Σταύρο Ψυχάρη, ανακοίνωσε την απόφασή του, να αποχωρήσει από το «Βήμα Fm». Εδώ και αρκετό καιρό, στις κατ' ιδίαν κουβέντες του, διατύπωνε τις εντστάνσεις του, σχετικά με την συνέχιση της λειτουργίας (υπό την σημερινή φυσιογνωμία) του ραδιοφώνου του ΔΟΛ. Ο Ρέστης, θεωρούσε ότι τα χρήματα που απαιτούνταν για την λειτουργία του σταθμού, ότι ήταν δυσανάλογα με τα ποσοστά που έφερνε. Ο εφοπλιστής είχε εισηγηθεί εδώ και αρκετό καιρό την μετατροπή του «Βήμα fm» σε μουσικό ραδιόφωνο.
Το κόστος των 2 εκ. ευρώ
Ο Ψυχάρης, όμως, το θεωρούσε μεγάλη ήττα, επιμένοντας στο υπάρχον μοντέλο λειτουργίας. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε από τα νούμερα, οι δύο μέτοχοι (Ψυχάρης 50% και Ρέστης 50%) έπρεπε να βάζουν 1 εκ. ευρώ ο καθένας για να συντηρούν το ραδιόφωνο. Ο δεύτερος αποφάσισε να σταματήσει την αιμορραγία, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα προς τον ισχυρό άνδρα του ΔΟΛ, ότι δεν θα διστάσει να αποχωρήσει (όσον αφορά την χρηματοδότηση) και από τα υπόλοιπα Μέσα του Συγκροτήματος. Μετά την απόφαση του Ρέστη, εκ των πραγμάτων ο Ψυχάρης, είναι αναγκασμένος, να επανεξετάσει την στρατηγική του, σχετικά με την συνέχιση της λειτουργίας του «Βήμα fm». Οι γνωρίζοντες τις προθέσεις του αφεντικού του ΔΟΛ, αναφέρουν ότι είναι πολύ πιθανόν μέσα στο επόμενο τρίμηνο, να κατεβάσει ρολά ο σταθμός. Ήδη, μάλιστα, κυκλοφορεί εντόνως, ότι ο διευθυντής του ραδιοφώνου Γιάννης Πολίτης, έχει δεχθεί πρόταση από την ΕΡΤ, την οποία φαίνεται να μελετά σοβαρά.